Obsoletki
Debiutancka książka prozatorska Justyny Bargielskiej wyróżniona Nagrodą Literacką Gdynia. Zbiór krótkich form skupionych wokół doświadczenia ciąży, porodu i utraty – opowiadanych bez patosu, w języku oszczędnym, prześmiewczym, dotkliwym. Książka zbudowana z miniatur, w których język pozostaje blisko doświadczenia i nie łagodzi jego ostrości. Narratorka łączy codzienność z fantazją, snem i absurdem, prowadząc opowieści, które urywają się, przeskakują, nie układają w ciągłą historię. Centralnym doświadczeniem pozostaje poronienie – obecne nie jako temat osobny, lecz jako punkt, wokół którego organizują się kolejne teksty. Bargielska unika gotowych form żałoby, pracuje z groteską i czarnym humorem, zmieniając sposób mówienia o stracie.
Chciałabym opowiedzieć o moim ostatnim porodzie
Jak wydawało mi się, że mam czas
O śmierci z balkonu mojego kota Pawła
I znowu międzynarodowe mistrzostwa
w zręcznościowym jedzeniu pizzy i makaronu
oraz na czas jedzeniu na dzielnicy będą,
o których zechcę opowiedzieć
Było to w czasie, gdy zegarmistrze
robili spinki do włosów
Oczywiście deszcz
O wyrzucaniu z ust swoich
*** (Babcięśmy)
Kochaj mnie, Caron
Ciąża lękowa
Jak myślałam, że co jest w słoiku?
O moim wydawcy
O moim synu z Bondem
Matka Boska Rzeczna i Morska
Żona Chomika
Ciąża przebaczenia
Jak fotografować zmarłe dzieci
Tammy likes grief
Matka Lelijasa
Język dwulatka
Bardzo długi pociąg
Samodzielna mama i jej droga lampa
Siódme dziecko Angeliny Jolie
Śmierć jak malowanie
Parasol statystyczny idzie się kochać, ale zaraz wraca
Obsoletki
Odrzuć mnie, Panie, dla mnie to tylko wygoda
Link do trupa
A czemu tata nie śpi u mamy
Turbomodernizacja w spółdzielni mieszkaniowej
Zła kobieta w budyniu
Inne procedury ginekologiczne
Wszystko jest fakturą
Jończyczka
Bajka o pościelonych kotkach
Kobieta pijąca
Historia mojego zmęczenia
Fantazjuję o śmierci dziecka
Córka Beaty
Piotruś, jeden z tych
Przyszła mięta i szaleje, zanim uformowałem cię
w łonie, znałem cię (Jeremiasz 1,5)
Ponowna lektura (Artur Burszta)
