Przez nica i cacy
Wiersze z lat 2000–2025 laureata Wrocławskiej Nagrody Literackiej Silesius za całokształt twórczości. Autorski wybór koncentruje się na pracy języka, który „gubi siebie”, uruchamiając nieprzewidziane przebiegi sensu. Wiersze sprawdzają kontury pojęć, naginają je i wprawiają w drżenie, włączając w ten proces materię świata: ciało, energię, środowisko. Znaczenia wyłaniają się w napięciach i przesunięciach, w uskoku między słowem a rzeczą. Pojawia się doświadczenie „pulsującej teraźniejszości” – intensywności bycia w języku, który przekracza własne użycia. Jak pisze Jakub Skurtys, tekst Bartczaka podlega rafinacji: przetwarza i oczyszcza dyskursy, aż osiągną stan maksymalnej wyrazistości. Wiersz działa tu jak układ: zapis, który jednocześnie bada i przetwarza własne warunki.
Strefa błędów urojonych (2000, wyd. biblioteka)
Człowiek znikąd
Łowca zbiegłych okoliczności
Ten kraj jest zielony
Genialny spadkobierca
Domy mediowe (2003, wyd. biblioteka)
Dom którego nikt nie zbudował
Od zera do setki w zero sekund
Horyzont nadarzeń
Życie świetnych ludzi (2009, Kwadratura)
Arboretum o wszystkich porach
Wolni od szczęścia
Krótki sen o nicości
Życie świetnych ludzi
Bajka straganiarska
Koniec tęsknoty
Poza zasadą bezsilności
Przenicacy (2013, Wojewódzka Biblioteka Publiczna
i Centrum Animacji Kultury w Poznaniu)
Wiersz wolny przybliżony z elementami
Kaspar Hauser mówi w godzinie lunchu
Wiara dyma cuda
Supermarket w Santa Monica
Totalnia zdaniowa
Krioero
Ciało mowa trawa
Martwa natura z chemią spożywczą
Ja ropa
Pieść amylazy
Ja mówię teraz
Chemia mózgu
Przenicacy
Zapomnij że umrzesz
Wiersze organiczne (2015, Dom Literatury w Łodzi)
Pieśń tworzyw sztucznych
Realizm protokolarny A
Pozycja złóż
Posłanie kopalne
Neofita rafinata
Koniec alienacji organizmu
Eon a dług
Łącze
Rekrutacja
Polimer i nic
Słodkie wspomnienie lata
Pieśń okienek
Widok ulicy zimą we mgle
Organizm i wiersz
Wyjście wiersza
Pokarm suweren (2017, Biuro Literackie)
Nietrawienie newsa
Glon chtoniczny
Tryptyk z silnikiem hybrydowym
Morfiał zdaniowy
Obóz genetyczny
Sny
Obóz dla dzieci
Ja owodniowy
Stacje glebowe
Pokarm suweren
Torfemy zdaniowe
Pieśń tego
Prawo wiersza
Wiersz językowy
Fosfor
Niesuweren
Żywic
Naworadiowa (2019, Biuro Literackie)
Już pasterz
Wioska sinicowa
W miłości mam wstęp do organizmu ojca
Plastyk mózgu
Śluza wiersza
Kaligraf
z poematu seryjnego Naworadiowa
Naworadiowa 1
Naworadiowa 2
Naworadiowa 4
Naworadiowa 6
Naworadiowa 10
Naworadiowa 11
Naworadiowa 13
Naworadiowa 14
Naworadiowa 16
Naworadiowa 18
Naworadiowa 20
Widoki wymazy (2021, Biuro Literackie)
Tranzyt.
[Krajobraz falowy]
Wykładziny jesieni
[Wieczorem, a właściwie już w nocy]
Wiersz skraju
Meteopatia erotica
Kwarantanna park zamknięty wchodzę w to
[Któregoś wieczora zaczęło padać]
Refulacja
[Na początku lipca]
Dom żył
[Było po północy]
Prześwietlone dzienniki
Czas kompost (2023, Biuro Literackie)
Szósty zmysł
Centrum handlowe nocą lub bliżej dnia
Późna refleksja
[Pisanie jest kryzysem]
Wielka Filologia
Noc roku
[Zawiozłem Werkę]
Pamięć oddechowa
Czas kompost
[A więc otchłań]
O bieganiu w parku wobec śmierci ojca
Błąd w legendzie (wakacyjna przygoda)
Autobiographia literaria
Postprofeta
[Dzień]
O jeżdżeniu na nartach wobec śmierci ojca
Nie oszaleć od nicości, czyli jak przełożyć nigdy w teraz – rozmowa
z Kacprem Bartczakiem (Anna Kałuża, Karol Poręba)
Przebiegłe rafinacje (Jakub Skurtys)
